Altijd voor iedereen klaargestaan, en jezelf onderweg kwijtgeraakt?

Gesprek met Mariëlle. Een verslag van een ontmoeting op de Paraview-beurs, 10 mei 2026.

De ontmoeting

Mariëlle Copier-Schalkwijk was de eerste die ik zag op de Paraview-beurs, haar tafel stond vrij en we maakten al snel contact. Ik legde uit waarom ik hier was: voor een opdracht wetenschapsfilosofie, op zoek naar een open gesprek met mensen die werken in het domein van het spirituele en het alternatieve. Dat kon ze waarderen, en zo begon een gesprek dat meer inhoud had dan ik had verwacht.

Mariëlle is al sinds haar vijftiende bezig met astrologie, en sinds 2008 specifiek met Maya-astrologie. Ze werkt als creatief coach en zou hier graag haar brood mee verdienen. Qua business mag er nog wel meer garen op de klos, maar de passie voor en de kennis van het vakgebied zijn onmiskenbaar al ruimschoots aanwezig.

Maya-Astrologie: een introductie voor een leek

Als volstrekte leek vroeg ik of Mariëlle me uit kon leggen waar Maya-Astrologie over gaat. Het systeem blijkt gebaseerd op de kalender van de Maya's en werkt met zogenoemde KIN's. Een KIN is de unieke dag/energie binnen de heilige Mayakalender van 260 dagen. Elke dag in die cyclus heeft zowel een eigen getal (toon) van 1 t/m 13 als een zonnezegel van 1 t/m 20. Die combinatie vormt samen één KIN. Zo staat KIN 1 bijvoorbeeld voor Rode Draak toon 1 en KIN 2 voor Witte Wind toon 2. Mariëlle toont me de kalender waarop alle KIN's in de vorm van een nummer kunnen worden opgezocht. Elke KIN maakt deel uit van een kruisstructuur die de energetische relatie tussen twee mensen bepaalt, bekeken door hoe hun zonnezegels en tonen zich tot elkaar verhouden. Ik vond het behoorlijk ingewikkeld, en moest erg m'n best doen alles te volgen toen Mariëlle me de terminologieën geroutineerd uitlegde. Zo vertelde ze over de antipode (uitdaging) en waarom ze de term 'occult' (een verborgen complement) niet zo gelukkig vindt klinken en er daarom bijvoorbeeld liever het woord 'vangnet' voor gebruikt.

De zonnezegels met hun tonen geven een beeld van wie je bent en wat je te doen staat in dit leven. Mariëlle heeft een boekje waarin alles staat, waaronder een systemisch overzicht (het deed mij denken aan de visuele weergave van de chemische elementen volgens het Si-stelsel) van alle KIN's. Via losse kaarten van de zonnezegels kan je zien en lezen waar jouw teken over gaat.

Het zonnezegel van Mariëlle zelf is de Blauwe Adelaar. Ik vroeg haar hoe ze weet dat dit haar zegel is en het antwoord was verrassend concreet: het is gewoon uit te rekenen. Aan de hand van je geboortedatum kom je via een vaste methode op je signatuur uit. Er is dus geen interpretatie of gevoel voor nodig; het systeem is rekenkundig. Dat onderscheidt het al meteen van meer intuïtieve vormen van astrologie.

Mijn eigen KIN bleek te vallen in het teken van de Rode Draak, met toon twee, en met de Rode Maan als gids. De Rode Draak verwijst naar thema's als oerkracht, geboorte en voeding, en wordt samengevat in de uitspraak: "Ik ben mijn eigen moeder", het vermogen om jezelf te voeden en te dragen. Toon 2 voegt daar het principe van balans en evenwicht aan toe: het leren omgaan met tegenstellingen en het zoeken naar balans daartussen. De les die ik eruit zou kunnen trekken: ontdekken hoe ik vanuit mijn eigen basis voeding kan geven aan wat wil groeien, terwijl ik leer balanceren tussen verschillende krachten en perspectieven.

Dit resoneerde best bij mij, al merkte ik op dat een dergelijke levensles op veel mensen van toepassing zou kunnen zijn. We zouden daar later nog op terugkomen.

Het systeem en de bron: het aardse kristal

Maya-Astrologie werkt, aldus Mariëlle, systemisch. Het is wat haar betreft geen geloof, ook geen willekeurig gevoel, maar een filosofie: een samenhangend systeem waarbinnen je kunt denken en dat richting geeft aan het handelen. Ze is opgegroeid in de katholieke kerk maar gelooft daar niet meer zo in en vindt haar ook veel te dogmatisch. Tegelijk gelooft ze wel dat er meer is, dat mensen op een bepaalde manier met elkaar en met moeder aarde verbonden zijn.

De Maya-kennis is oeroud. De Maya-cultuur en hun precieze kalendersysteem startte zo'n tweeduizend jaar voor het begin van onze jaartelling en is daarmee ouder dan de meeste filosofische tradities waarover wij bijvoorbeeld bij de HTF lezen. En wat zo oud is en toch heeft overleefd, heeft blijkbaar iets van waarde in zich.

Ik vroeg haar naar het aardse kristal, een term die in haar verhaal terugkwam als bron van doorgaves en energie. Of dat een fysiek kristal is, diep in de aarde, iets wat je bij wijze van spreken zou kunnen opgraven, vroeg ik? Mariëlle reageerde met een glimlach. Ze kon en wilde die vraag ook eigenlijk niet beantwoorden. Niet omdat het onbelangrijk is, maar omdat het minder ter zake doet dan de functie die het vervult: namelijk als richtinggevende kracht, als verbinding tussen het kosmische en het persoonlijke. Ik moest daarbij even aan Emanuel Kant denken, die schreef: 'Twee dingen vervullen de geest met steeds nieuwe en toenemende bewondering en eerbied, hoe vaker en langduriger het denken zich ermee bezighoudt: de sterrenhemel boven mij en de morele wet in mij'.

De kracht van woorden: Masaru Emoto

Ik vroeg Mariëlle wat het fundament bood voor haar om waarheid te hechten aan de wijsheden, methoden en werkzaamheid daarvan, kennis die toch door anderen (ze heeft meerdere opleidingen gevolgd) zijn aangedragen? Het boekje dat op tafel ligt en waarin de procedures worden uitgelegd hoe te komen tot de bepaling van een KIN en wat voor betekenissen te hechten aan de uitkomsten: hoe weet ze nu zo zeker dat die kennis en de praktische toepassing ervan ook wel echt 'waar' zijn? In reactie op mijn vraag hintte ze op de dag van ons gesprek, 10 mei, die in de Maya-kalender staat voor de dag van de Gele Mens, toon 9. De Gele Mens staat voor het creatieve principe: ik creëer. Toon 9, de Solaire toon, voegt daaraan toe: ik ben trouw aan mijn idealen, ik maak mijn dromen waar. Samen beschrijven ze iemand die bewust scheppend in het leven staat.

Vervolgens bracht Mariëlle het gesprek op de Japanse onderzoeker Masaru Emoto. Emoto liet zien, dit is gedocumenteerd op video, dat woorden een fysiek effect hebben op water. Wanneer mooie, positieve woorden op een fles water werden geschreven, vormden de ijskristallen die bij bevriezing ontstonden prachtige, symmetrische structuren. Bij negatieve woorden waren de kristallen vervormd en chaotisch.

De koppeling die Mariëlle hier maakte was niet toevallig: de dag van 10 mei stond immers in het teken van de Gele Mens, het zegel van het creëren. Emoto's experimenten laten zien dat intentie en taal letterlijk vorm geven aan water. Mariëlle: "Als wij zelf voor zo'n zestig procent uit water bestaan, is de gedachte dat wij met onze woorden en gedachten ook onszelf en anderen vormen, minimaal het overdenken waard." Woorden zijn niet neutraal. Ze dragen betekenis, en misschien ook wel energie?, in zich. Hoe dan ook: dat woorden belangrijker zijn en meer doen dan we doorgaans denken, daar kon en kan ik me zeer goed vinden. De intuïtie dat taal vormgeeft aan werkelijkheid, deelde ik van harte. Ik maakte de kritische opmerking dat je experimenten als die van Emoto met een kwade wil natuurlijk wel zou kunnen fingeren, zoals Victor Mets ons ook zo enorm voor de gek kan houden. Mariëlle gaf aan toch vooral wel vertrouwen te hebben in, en de waarde te zien van, het empirische bewijs dat Emoto en andere onderzoekers samen hebben opgeleverd.

De laatste reden tot vertrouwen in de praktische filosofie van de Maya-astrologie komt voort uit haar persoonlijke ervaring: het feit dat mensen zichtbaar een enorme herkenning ervaren bij het 'lezen' van hun zonnezegel en hoe dit leidt tot inzichten waar mensen naar hun eigen zeggen écht iets mee kunnen. Daar is weinig zweverigs aan. Bijvoorbeeld diezelfde ochtend nog: een dame die Mariëlle nooit eerder ontmoette, maar die op een positieve manier schrok van de herkenning in het zelfbeeld dat via de zonnezegelkaart en de uitleg daarvan door Mariëlle naar voren kwam.

"Ken uzelve": over het nut en doel van de methode

Zo vonden we wederom een bruggetje naar de (toegepaste) filosofie namelijk het pre-Socratische principe dat zelfinzicht centraal stelt. Ken uzelve, γνώθι σεαυτόν, stond al boven de ingang van het orakel van Delphi. Het doel van haar werk is uiteindelijk dit: jezelf kennen. Daar wil ze anderen bij helpen, want alleen vanuit zelfkennis kan je in je kracht komen. En alleen door zelf in je kracht te komen, kan je ook anderen helpen. Qua functie en doel is wat Mariëlle doet weinig anders dan wat een praktisch-filosofische therapeut of een goede coach doet: instrumenten aanreiken om te reflecteren op wie je bent, wat jou beweegt en wat je te geven hebt.

Het instrumentarium is anders dan bij Plato of Kant. Maar de beweging is dezelfde: diep naar binnen, om vervolgens beter naar buiten te kunnen.

Omgaan met scepsis

Ik vroeg Mariëlle of ze veel kritiek krijgt, en hoe ze daarmee omgaat. Haar antwoord was zelfverzekerd: als iemand oprecht wil begrijpen hoe het systeem werkt, legt ze het graag uit. Als mensen alleen maar sceptisch zijn, voelt ze geen zin om daarop in te gaan. 'Dat mag, ik hoef je niet te overtuigen,' zegt ze dan bijvoorbeeld.

Ter illustratie gebruikte ze het beeld van de platte aarde: lang dacht iedereen dat de aarde plat was, en wie het tegendeel beweerde, werd genegeerd of belachelijk gemaakt. Nieuwe inzichten stuiten altijd op weerstand, aldus Mariëlle.

De Blauwe Adelaar: haar eigen zegel

Tot slot las Mariëlle het profiel voor dat bij haar eigen zegel hoort, de Blauwe Adelaar. De tekst sprak van iemand die zweeft boven het landschap van het bestaan, die het grote plan overziet, die de wereld wil helpen door zichzelf te helpen. Visionaire kwaliteiten, een verruimd bewustzijn, een neiging tot overzicht en kennis. Een wereldverbeteraar, een hoogvlieger, een oude ziel.

Het was een hele trits aan eigenschappen, uiteenlopend en breed genoeg om op velen van toepassing te kunnen zijn. Tegelijkertijd zag ik toch ook een vrouw voor me zitten die dit profiel deelde: iemand die inderdaad overzicht zoekt, die wil bijdragen en die haar kennis op liefdevolle wijze wil omzetten in iets wat zinvol is voor anderen.